۲۵ فروردین ۱۴۰۳
سلامت و درمان مجله ایران دخت

من چه مزاجی دارم ؟؟؟ تست مزاج شناسی یا تشخیص نوع مزاج

من چه مزاجی دارم

من چه مزاجی دارم ؟؟؟ تست مزاج شناسی یا تشخیص نوع مزاج

چرا باید مزاج خودمان را بشناسیم ؟؟؟ شاید این سوال برایتان پیش آمده باشد.

جالب است بدانید که با آگاهی از نوع مزاجی که دارید…

می توانید بهترین و مناسب ترین شیوه زندگی برای خودتان را را تجربه کنید.

می توانید با کمک غذاها و خوراکی ها ی متناسب با مزاجتان از ابتلا به انواع بیماری ها پیشگیری کنید.

می توانید شغلی انتخاب کنید که در آن به خوبی بدرخشید و از توانایی های خودتان استفاده کنید.

یا حتی می توانید در انتخاب شریک زندگی تان از نکات مربوط به تشخیص مزاجتان استفاده کنید.

برای شناسایی مزاج و طبع افراد لازم است یکسری ویژگی ها و خصوصیات جسمانی را مورد

بررسی قرار دهیم. عملیات تعیین نوع مزاج بهتر است توسط پزشک متخصص طب سنتی

باید انجام بشود تا نتیجه ی مطلوب داشته باشد. در بعضی موارد پیچیدگی هایی برای تشخیص

نوع مزاج پیش می آید که شاید برای یک فرد عادی قابل تشخیص نباشد.

اما در اینجا یکسری اطلاعات برای حدس زدن نوع مزاجتان عنوان می کنیم.

من چه مزاجی دارم

من چه مزاجی دارم

قدم اول: بررسی کردن بر اساس سردی، گرمی، نرمی و یا سفتی بدن

بخشی از بدن فرد (به عنوان مثال ساعد و یا بازوی فرد) را لمس کنید.

چه احساسی را تجربه می کنید. دقت کنید که شخصی که اینکار را انجام می دهد بایستی

دارای مزاج معتدلی باشد.

اگر با اینکار احساس گرما و حرارت کردید، شخص دارای مزاج گرم است.

احساس سرما در هنگام لمس بدن شخص یکی از نشانه های سرد مزاجی شخص می باشد.

گاهی اوقات ممکن است که با لمس بدن شخص علاوه بر گرمی و حرارت، احساس بافت بدنی نرم می کنیدکه با فشار سر انگشتان، بافت بدن به راحتی فرو می رود.

این شخص علاوه بر گرمی مزاج دارای رطوبت نیز هست.

بنابراین چنین شخصی دارای ویژگی های گرم و تر است.

اگر لمس بدن فرد احساس گرما و در کنار آن خشکی و زبری مختصری را به شما منتقل کرد، فرد علاوه بر گرمی دارای خشکی مزاج است.

ایجاد احساس سرما در سر انگشتان و همراه بودن آن با نرمی پوست و بافت گوشت آلود بدن نشان دهنده ی مزاج سرد و تر است.

ترکیب احساس سرما و سختی و سفتی بافت بدن در زیر انگشتان، نشان دهنده ی مزاج سرد و خشک است.

من چه مزاجی دارم

قدم دوم: تشخیص مزاج با استفاده از رنگ پوست

این قدم در کنار بررسی کردن سردی گرمی نرمی و یا سفتی بافت بدن می تواند در نزدیک شدن به تشخیص درست مزاج هر شخص کمک کند.

از دیدگاه متخصصان تشخیص مزاج، رنگ پوست می تواند اطلاعات خوبی در ارتباط با مزاج به ما بدهد.

پوست سفید نشان دهنده ی سرد مزاجی اما می تواند نشان دهنده ی کم خونی نیز باشد.

پوست قرمز و یا مایل به قرمز و صورتی نشان دهنده ی مزاج گرم است.

این دسته از افراد علاوه بر مزاج گرم در گروه افراد پر خون قرار می گیرند.

پوست بدن زرد و یا مایل به زرد هم گرم مزاج هستند و هم اینکه مزاجشان خشک است.

در واقع این افراد صفراوی هستند.

و اما پوست بدن تیره و کدر، و رنگ لب بادمجانی و یا مایل به کبودی نشانه ی مزاج سرد و خشک است.

این افراد سودایی هستند.

اصطلاح پوست بدن گچی را زیاد شنیده ایم.

افرادی که دارای پوست بدن گچی هستند دارای مزاج بلغمی و یا در مواردی سوداوی می باشند.

در واقع این افراد مزاج سرد و خشک و یا سرد و تر دارند.

من چه مزاجی دارم

قدم سوم: عضلانی و یا استخوانی بودن افراد

شکل ظاهری بدن، اندام ها، عضلات و عضلانی بودن بدن، به درمانگران طب سنتی و متخصصان در تشخیص مزاج افراد کمک می کند.

بالاتنه ی پهن نشان دهنده ی گرمی مزاج می باشد.

اندام های بزرگ در بدن و عروق و رگ های برجسته به همراه نبض قوی نشانه ی گرمی مزاج است.

قرار گرفتن عضلات کلفت در کنار تاندون های ظریف نیز نشان دهنده ی گرمی مزاج می باشد.

برخلاف تشخیصی که برای استخوان بندی درشت و بدن عضلانی داشتیم، افراد دارای اندام و بالاتنه ی کوچک سرد مزاج هستند.

داشتن نبض و عضلات ظریف نیز از دیگر عوامل سرد مزاجی و تشخیص آن می باشد.

اما چهره ی لاغر و پوست به استخوان چسبیده، از دیگر نشانه های خشک مزاجی می باشد.

برجسته بودن و قابل مشاهده بودن مفاصل، و همچنین برجسته بودن غضروف حنجره و بینی از دیگر نشانه های خشک مزاجی می باشد.

من چه مزاجی دارم

قدم چهارم: تشخیص از طریق میزان خواب افراد در شبانه روز

بررسی ساعت و کیفیت و چگونگی خواب هر فرد می تواند در تعیین مزاج تاثیر گذار باشد.

از دیدگاه درمانگران افرادی که در طول شبانه روز به حد اعتدال می خوابند و یا اینکه افرادی که در خوابیدن افراط و یا تفریط دارند از دیدگاه مزاج متفاوت می باشند.

افرادی که پرخواب هستند، یعنی از میزان حد مجاز در شبانه روز، ۸ ساعت، بیشتر می خوابند، در گروه افرادی قرار دارند که دارای مزاج سرد و تر قرار دارند.

اما افرادی که کم خواب هستند، یعنی کمتر از ۸ ساعت در شبانه روز، بیشتر ساعات روز را بیدار و مشغول فعالیت هستند، این گروه افراد در دسته ی دارندگان مزاج گرم و خشک قرار می گیرند.

اما خواب به اندازه ی لازم و معتدل نشانه ی اعتدال در مزاج است.

من چه مزاجی دارم

قدم پنجم: تشخیص با استفاده از موهای بدن

در این مرحله می توان با بررسی مو، جنس و در نهایت کیفیت رشد آن مزاج را تشخیص داد.

ویژگی های گفته شده برای انواع مزاج متفاوت می باشد.

باید توجه داشت که بهتر است این فعالیت ها توسط یک پزشک متخصص در زمینه ی طب سنتی انجام بشود ، زیرا گاها ممکن است که کم پشت و نازک بودن مو یا پر پشت و کلفت بودن مو ها نتیجه ی یک بیماری باشد.

پر مو بودن افراد نشانه ی گرم مزاجی می باشد.

افرادی که دارای رشد موهای کم هستند در گروه افراد سرد مزاج قرار می گیرند.

این کم مویی علاوه بر موهای سرشان شامل موهای ابرو و دیگر اندام بدنشان نیز می شود.

اگر رشد موها خیلی سریع باشد، نشان دهنده ی آن است که فرد دارای مزاج گرم وخشک است.

موی مجعد و حالت دار نیز یکی از نشانه های گرم و خشک بودن مزاج است.

اما نازکی مو را می توان از علائم ونشانه های سردی و تری مزاج دانست.

اگر به صورت طبیعی داری موهای صاف و لخت هستید، بهتر است بدانید که این ویژگی از نشانه های سرد مزاج بودن است.

اما موی کلفت نیز، بر خلاف موی نازک، نشانه ی گرم مزاج بودن می باشد.

رنگ موی افراد نیز یکی از معیار های تشخیص مزاج است. در این قسمت افرادی که درای موهای سیاه هستند، معمولا در دسته ی افراد با طبع گرم و خشک قرار می گیرند.

بر خلاف موهای سیاه و تیره، افرادی که موهایشان به سفیدی میل می کند، و همچنین زودتر از بقیه تارهای موهایشان سفید می شود نیز از جمله افرادی هستند که مزاج سرد و تر دارند.

من چه مزاجی دارم

قدم ششم: از روی فعالیت های طبیعی بدن

اگر تمام فعالیت های طبیعی بدن مانند سرعت رشد، رویش دندان، بلوغ، فعالیت های مربوط به کبد، قلب و مغز و … سریعتر از حد و میزان طبیعی خود باشد، شخص دارای مزاج گرم است.

اگر تمام فعالیت های گفته شده کند تر از حالت طبیعی باشد فرد دارای مزاج سرد می باشد.

قدم هفتم: میزان سازگاری با محیط

اگر بدن در زمان قرار گرفتن در سرما، گرما، رطوبت و خشکی خیلی سریع واکنش نشان دهد و آن را بپذیرد، نشان دهنده ی این است که فرد دارای آن مزاج می باشد. به عنوان مثال اگر شخص در معرض سرما قرار بگیرد یا خوراکی سردی بخورد و زود احساس سرما در فرد ایجاد شود، این امر نشان دهنده ی سر مزاج بودن فرد است.

قدم هشتم: از طریق اجابت مزاج

برای تشخیص نوع مزاج متخصصان طب سنتی از رنگ مدفوع و کیفیت آن استفاده می کنند.

اگر رنگ مدفوع یا ادرار تیره تر و بدبو تر از حالت عادی باشد دلیل بر گرمی و صفراوی بودن  مزاج دارد.

اما بی رنگ بودن یا کم بودن فضولات شامل ادرار، مدفوع، عرق، مو، ناخن، خون و… دلالت بر سردی مزاج دارد.

اگر می خواهید در ارتباط با “ویژگی های انواع مزاج” و تغذیه ی مناسب برای هر کدام اطلاعات بیشتری بدست بیاورید، سایر پست های مجله ی تخصصی ایران دخت را مطالعه کنید.

مزاج سرد و خشک

نوشته های مرتبط

استامینوفون ( ACETAMINOPHEN )

هادی گراوندی

درمان برخی بیماری چشم با عسل

هادی گراوندی

آشنایی با خواص و مضرات خرما

هادی گراوندی